Farklı seçenek bırakmayacak şekilde planlanan ulaşım anlayışı bizi doğruca otoparka getirdi. İşte tam anlamıyla Venedik'deki ulaşım planının bir başka benzeri. Avrupa gezimizde, karayolu Venedik girişinde çok katlı otoparkın önünde sonlanmıştı; burada ise yer altına yapılan otoparkın içinden geçip, şehrin içinde devam etmekteydi.
Belki de Avrupa farkı burada gizli olmalı.
 |
Peygamberler şehri unvanıyla din turizminde önemli bir yeri bulunan Şanlıurfa’da Balıklıgöl’ün balıkları en iyi korunanlar arasındadır. Tembelliğe ve hazırcılığa verilebilecek en önemli en doğru ve en güzel örnek Balıklıgöl’ün balıklarıdır.
|
Sadece gölün kenarına yaklaşan insan gölgesini izliyorlar. Gölgenin göle yaklaşmasıyla hep birlikte toparlanıp, ağızlarını açarak gökten gelebilecek yemlerin ağızlarına girmesini bekliyorlar. Ramazan ayında yardım dağıtan kamyonların çevresinde kümelenen yoksulların kamyondan atılan paketleri yakalayabilmek için ellerini yukarıya, göğe doğru açmaları; ya da Manisa’da mesir macunu dağıtılırken biriken kalabalık arasında şemsiyelerini ters tutan kurnaz insanlar gibi bir şey...
'Dünyanın bütün renklerinin bir arada bulunduğu yer neresidir?' deseler, hiç duraksamadan “Şanlıurfa’daki geleneksel çarşıdır.” diyebilirim. Bu kadar çok rengin bir arada bulunduğu bir kentin insanlarının tekdüze olacaklarına da sanmıyorum. Yaşlı kadınların bile cıvıltılı renklerle işlenmiş giysilerle gezdiğini görünce, İçanadolu bölgesindeki kadın giysilerini düşündüm. Kül ya da toprak renklerinin egemen olduğu etek, şalvar ya da entari ile çalışan ya da gezen kadınların kocalarının eşlerine bakışı nasıl olabilir ki? Doğukaradeniz bölgesindeki erkeklerin Nataşa karşısındaki aczinin gerçek nedenlerinin içinde renklerin hiç mi suçu yoktu? Neyse...
Şanlıurfa’da yorgunluk çıkarmak, zaman öldürmek ya da muhabbet etmek için en uygun yerlerden birisi çarşı içindeki dört yanı küçük işyerleriyle çevrili çay bahçeleridir.
 |
Şanlıurfa’ya gidip de sıra gecesine katılmamak olur mu? Öğretmenevinin resepsiyon (kabul yeri) görevlisinden gerekli bilgileri almaya çalıştım. Öğretmenevinde alkollü içecek servisi yapılmıyormuş. Polisevi yemekhanesinde alkollü içki servisi varmış. Sıra gecesi düzenleyen tanıdıkları varmış. Ancak orada da alkollü içecek yokmuş. Biz istersek el altından alkollü içecek verebiliyorlarmış. Ama onun ekstra ücreti varmış.
|
Bunun gibi bir sürü şeyler anlattıktan sonra işine dönen görevli birkaç dakika sonra tekrar yanımıza geldi. Yerimizi ayırttığını, bizi belediyenin önünde bekleyeceklerini söyleyerek telefon numaralarını bir kâğıda yazarak verdi. Biz de kibarlık olsun diye “Gerekirse ararız. Teşekkür ederiz.” diyerek Polisevine gittik. Rakı mezelerini beğenmek için uğraşırken Faruk arkadaşı cep telefonuyla tanımadığı birisinin aradığını fark ettim. “Gelmiyoruz kardeşim. İyi geceler.” dediğini duydum. İkinci kez telefon çalınca bu kez konuşmam için telefonu bana uzattı. Telefonla konuşanın söylediklerinden yolunacak kazlar için düzmece sıra gecesinden tesadüfen kurtulduğumuzu anlamış oldum. Mayıs 2009
Devamı için tıklayınız ...
Anasayfaya Dön